این روزمرگی و دست و پاگیری ها اگر اجازه بدهند دوباره میخواهم از در و دیوار بنویسم ... البته نه اینکه ننوشته باشم این چند وقته را . تمام این چند وقت را در چند خط خلاصه کرده ام و نوشته ام برایتان که اینجا که من هستم چهار دیوار دارد و البته یک سقف برای محکم کاری . درخت نداریم اما شاخ شمشاد چرا ؛ بلبل نداریم اما کلاغ تا دلت بخواهد که البته زیاد الحمدلله اهل قار و قار نیستند ، یک ویروس سرماخوردگی هم داریم که از بس از این به آن سرایت کرده حسابی پوست کلفت شده و حتی آموکسی کلاو هم به جانش اثر نمیکند . خلاصه که اینجا هیچ چیزی برای شرح دادن ندارد اما برای آدم شدن خیلی . اینجا با تمام متن سیاه و وقت تلف کن اش حاشیه هایی گاه بسیار زیبا . میبینی خدا وکیلی وارونگی را . متن سیاه همان چهار دیواری سربازخانه است و حاشیه هایش هم کسانی هستند که چند وقتی باید اینجا را تحمل کنند و تحمل چونکه برای اینجا خیلی زیادند . چونکه اینجا چیزی جدید برایشان ندارد . در و دیوار این چهار دیواری خوب نشانت میدهد که گویا واقعن حاشیه بر علیه متن قیام کرده .

سربازخانه

لینک
۱۳۸۸/۱۱/٢٤ - میم . دانش