تقدس زیر خاک   

جالبه ایرانی جماعت دو دسته اند از نظر من

یا زنده کش ... یا مرده پرست

البته این دو حالت در اکثریت آدمایی که یکی از این صفتها رو به صورت برجسته تر داره یه جورایی لازم و ملزوم همدیگه هم هستند ... یعنی تا زنده کش نباشد مرده پرست نیست و چون مرده پرست است با حیات در ستیز با ممات رفیق ... خیلی رسمی شد خوشم نیومد ... طرف تا زنده بوده کسی نمیگفته خوبی خوشی دماغت چاقه و ... خلاصه تا اینکه شتر(به کسر ر ) خوشحال داستان بود ؛ که در (به کسر ر ) خونه ها می نشست و گریه اهل خونه رو در میاورد ... آها یادت اومد ... اتفاقی میاد و جلو در خونه همین طرف میشینه و میفرستتش زیارت اهل قبور ...

حالا کاش بودی و  میدیدی چیزایی که همه آدما جون میکنن در مدح و احوالاتشون تو حیات بگن ؛ تو ممات دارن واست میگن ... آخ چقدر آدم نازنینی بود مهربون دست و دل باز مردم دوست .. زن دوست .. کاری .. مگه خستگی میفهمید( اِ نه بابا !!!) .. با دین . ایمون .. نماز شب خون ( او بی خیال !!! ) و یه سری خاطره های شخصی با مرحوم که تا حالا گفته نشده بود که شنیدنش جیگر هر مستمعی رو تیکه تیکه میکنه ... شاید به همین خاطر که تقدس زیر خاک بعضی هایی که کمتر تو توجه قرار میگیرن رو به فکر حرکات ژانگولری میندازه تا دست به خود... بزنن


لینک
۱۳۸٥/۱۱/۱٤ - میم . دانش