امروز خواندیم از لحاظ سیستماتیک مثلاٌ اگر ما دستمان رابگیریم روی آتش باید سلسه مراتبی طی شود و درخواستی علناٌ مطرح شود و دستوراتی صادر شود از عالی مقام مغزمان تا ما بهفمیم داریم میسوزیم . یک چیزی تو مایه های بروکراسی و این خزعبلات و دسنور از بالا  . اعصاب به مثابه کارمند است و مغزمان رییس کل و النهایه دست مان ارباب رجوع بدبخت و آتش هم عنصر نامطلوب و ما هم خودمان کشک !. 

لینک
۱۳۸٧/۱/۱ - میم . دانش