سلام . جای نگرانی نیست . میدانم حالتان خوب است چون از دیروز تا به حال هیچکدامتان تماس حاصل نفرمودید . اگر اتفاق بدی افتاده بود خبرم میکردید .بالاخره دور و برتان و لا لوی همراهان کسی هست که هیجان وصف ناپذیر رساندن خبر بد را از دست نمیدهد. اصولاٌ هیچ کسی هیجان را از دست نمی دهد . مخصوصاٌ هیجان خبر بد را . مخصوص تر ، که ایرانی باشد . فقط مایه اش یکمقداری استعداد نگران نمایی و انتقال اظطراب و تشویش است که الحمد لله قاطی ژن ایرانی جماعت به وفور یافت می شود . هر وقت دلتان تنگ شد به زنگی ، تلگرافی ، ایمیلی یا حتی به نامه ای البته پیشتازش خبردارمان کنید که ما نقشه بدست آماده ایم که قورت قورت چایی مان را بخوریم و روی نقشه قرمزتان کنیم . روز چهارم

لینک
۱۳۸٧/۱/٤ - میم . دانش