این سحری های ماه رمضان از نظر زمان مشکل فنی دارند تا یادم بوده هر وقت که بیدار شدم جزء بینندگانی بودم که پانزده دقیقه بیشتر وقت ندارد تا شکم بی صاحابش را پر کند از برنج . خورشت و آب خنک و چایی آنهم با زولبیا و بامیه  ، کف کرده ام که خواب کوفتی را بچسبم , و هر جور شده اصولا نگذارم بپــــرد . انگاری که همه مزه خواب به همین یکی دو ساعت آخرش است  .

لینک
۱۳۸٦/٦/٢٥ - میم . دانش